Էդուարդ Հարենցի այս ժողովածուն նրա արդեն հինգերորդ գիրքն է, որն ամփոփում է հեղինակի վերջին տարիների լավագույն բանաստեղծությունները։ Ինքնատիպ ոճը, տաղաչափական բարձր կուլտուրան, դիպուկ պատկերները վստահաբար ապահովում են ընթերցողի հանդիպումը բարձրարժեք պոեզիայի հետ:
Լուրեր կյանքից
✍ Scribed by Սուսաննա Հարությունյան; Susanna Harutyunyan
- Book ID
- 110787111
- Publisher
- Yavruhrat Publishing
- Year
- 2017
- Tongue
- Armenian
- Weight
- 85 KB
- Category
- Fiction
- ISBN-13
- 9789939023779
No coin nor oath required. For personal study only.
✦ Synopsis
Սուսաննա Հարությունյանի «Լուրեր կյանքից» ժողովածուն մեր ապրած ցուրտ, մութ, կիսաքաղց տարիների և այդուհետ մեր հոգեկան աշխարհում արժեքների փոփոխության մասին է, որին հաճախ մեր հիշողությունը անգոյության է դատապարտում։
Ժողովածուն 2006թ. արժանացել է «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» գրական հիմնադրամի մրցանակի:
📜 SIMILAR VOLUMES
Տաղանդավոր արձակագրի այս վիպակը Մոսկվայում շինանյութ վաճառող հայի առօրյայի ու ռուսաստանյան իրականության գեղարվեստականացման նուրբ ու ինքնատիպ մի փորձ է, որին առանձնակի հմայք է հաղորդում հեղինակի անկրկնելի հումորը:
Գրքում զետեղուած են Կարէն Ա. Սիմոնեանի ֆանտաստիկ պատմուածքները՝ վերցուած տարբեր տարիներին լոյս տեսած «Մարսեցիները» (1957), «Կրկէս Լուսնի վրայ» (1961), «Մենք խաղալ էինք ուզում» (1963), «Ժպիտը» (1964), «Մարգագետին» (1967) ժողովածուներից եւ աւելի ուշ շրջանի հրատարակութիւններից։
«Երկնքից երեք հեքիաթ ընկավ» փոքրիկ ժողովածուն Լիլիկ Ստեփանյանի գրական երախայրիքն է։ Հեղինակը մասնագիտությամբ հեռուստալրագրող է, աշխատում է որպես խմբագիր, դասավանդում է։ Գրքույկը կազմված է «Աղբյուր» («Պիոներ») ամսագրում տարիներ առաջ հրատարակած երեք հեքիաթից։
Ծնվելիս մարդը չգիտի գլխին գալիքը, մեռնելիս՝ նույնպես։ Ապրելիս մարդը որոնում է ծննդի ու մահվան գաղտնիքը՝ կյանքը լցնելով երջանկության ու դժբախտության հարափոխությամբ։ Ինչո՞ւ և ինչպե՞ս է լինում լինելին։ Հարցերը պատասխաններ են որոնում՝ փեակների տարաբախտությունը երևակելով մի հայ ընտանիքի պատմությամբ՝ երկփ
«Գթաթյան քույրեր» (1902) երկում Մուրացանը փորձում է վերստին հարություն տալ առաքյալ հերոսին, սակայն իրականությունը փշրում է նրա պատրանքները։ Նրա համոզմամբ հասարակությունն այլես ընդունակ չէ առաքյալներ ծնելու, քանի որ «ժամանակի նշանը» անձնասիրությունն է, որ տրոհել էր մարդկային էությունը և օտարել նրանից