Siamanto is an exceptional personality of western Armenian poetry. The following collection of Siamanto's works is from *My Library* series. Each book from *My Library* series represents one of classical Armenian writers or poets' best works. The series is intended for schoolchildren, students,
Լեթարգիական արթնություն: Lethargic Vigilance
✍ Scribed by Էդուարդ Հարենց; Eduard Harents
- Book ID
- 110786541
- Publisher
- Yavruhrat Publishing
- Year
- 2016
- Tongue
- Armenian
- Weight
- 27 KB
- Category
- Fiction
- ISBN-13
- 9789939008653
No coin nor oath required. For personal study only.
✦ Synopsis
Էդուարդ Հարենցի այս ժողովածուն նրա արդեն հինգերորդ գիրքն է, որն ամփոփում է հեղինակի վերջին տարիների լավագույն բանաստեղծությունները։ Ինքնատիպ ոճը, տաղաչափական բարձր կուլտուրան, դիպուկ պատկերները վստահաբար ապահովում են ընթերցողի հանդիպումը բարձրարժեք պոեզիայի հետ:
📜 SIMILAR VOLUMES
Ծնվելիս մարդը չգիտի գլխին գալիքը, մեռնելիս՝ նույնպես։ Ապրելիս մարդը որոնում է ծննդի ու մահվան գաղտնիքը՝ կյանքը լցնելով երջանկության ու դժբախտության հարափոխությամբ։ Ինչո՞ւ և ինչպե՞ս է լինում լինելին։ Հարցերը պատասխաններ են որոնում՝ փեակների տարաբախտությունը երևակելով մի հայ ընտանիքի պատմությամբ՝ երկփ
Levon Shant's dramaturgy is of great significance in the Armenian literature and culture. His works reflect the relationship of the individual and society, the ego and self-sacrifice, emotions and longing for freedom, issues of controversial moods and feelings. The following collection of Levon S
Տաղանդավոր արձակագրի այս վիպակը Մոսկվայում շինանյութ վաճառող հայի առօրյայի ու ռուսաստանյան իրականության գեղարվեստականացման նուրբ ու ինքնատիպ մի փորձ է, որին առանձնակի հմայք է հաղորդում հեղինակի անկրկնելի հումորը:
Զապէլ Եսայեանի «Աւերակներուն Մէջ» երկը 1909 թուականի Ատանայի կոտորածներու տպաւորութիւններուն արձագանգն է՝ գրուած «մահուան ականատեսի» մը կողմէն։ Աղէտեալներուն օգնող պատրիարքական յանձնախումբին հետ Ատանա մեկնած գրողը 1911 թուականին Կ. Պոլսոյ մէջ կը հրատարակէ այս անօրինակ պատումը։ Այս յուշագրութեան սոյն
«Գթաթյան քույրեր» (1902) երկում Մուրացանը փորձում է վերստին հարություն տալ առաքյալ հերոսին, սակայն իրականությունը փշրում է նրա պատրանքները։ Նրա համոզմամբ հասարակությունն այլես ընդունակ չէ առաքյալներ ծնելու, քանի որ «ժամանակի նշանը» անձնասիրությունն է, որ տրոհել էր մարդկային էությունը և օտարել նրանից