وزن و موسیقی با آفرینش انسان و هستی در آمیخته است. به تپش قلبتان گوش دهید. این موسیقی تداوم و زندگی است. پرنده ها می خوانند. برخی یكریز و خوش آهنگ، پاره یی فقط یك ملودی ساده را تكرار می كنند. آیا كسی به آنها یاد داده است كه بخوانند؟... چه كسی؟
جویباری در خلوت سایه دار یك دره ، زیر گوش یك سرو كوهی ، قطره قطره دل كوچك خود را ترنم می كند. او آواز خواندن را از كجا فراگرفته است؟
هیچ چیز خالی از موسیقی نیست. ممكن است گوش ما نشنود.
قرار نیست ، گوش عادی همه چیز را بشنود؛ اگرنه همه چیز از ارزش می افتاد. جوهر حیات و وجود انسان با موسیقی عجین است. شاعر، به عنوان صاحب قلبی پراحساس و حساس، و انسانی دارای قدرت دریافت بالا و ظریف ، آینه یی دارد كه در آن صداهای مكنون و سایه های خیال منعكس می شوند.
سخن در این باب زیاد است و قبل از هر چیز شما را به خواندن این کتاب دعوت می کنم.
«نبض احساس»، جدیدترین کتاب در زمینه ی وزن شعر پارسی است. در این کتاب به جای نامگذاریهای مطول و نامأنوس عربی، نامهای سلیس و زیبای پارسی پیشنهاد شده است. به عنوان مثال به جای «بحر متقارب مثمن محذوف» از اسم «چکامه»، به جای «بحر متدارك مثمن» از «پونه چین» و به جای عبارت دراز دامن «بحر مثمن اخرب صدر ابتدا مكفوف حشو محذوف عروض و ضرب» از نام ساده و زیبای «نازک خیال» استفاده شده است. ویژگی دیگر این کتاب این است که وزن های مرکب بیشتری را به خواننده معرفی می کند، اغلب آنها ابتکاری و محصول تعمق نگارنده در ملودیهای موسیقی و تلفیق آنها با وزن شعر پارسی است.
ناگفته نماند، در ابتدای كار قصدم تنها انتشار یك جزوه ی كوچك در مورد وزن شعر بود اما هر چه جلوتر رفتم ، دیدم با تعریف جدید از موسیقی شعر قلمروهای بسا ناشناخته در فرارو هست كه باید آنها را شناخت و عرضه كرد. محصول كار ـ در مدتی كمتر از دو هفته تحقیق و نگارش، شناخت و بازشناخت بیش از صد وزن می باشد؛ البته وزنهای بسا بیشتری نیز هست كه نگارنده ، در حال حاضر به آنها نپرداخته است؛ چون كتاب بیش از اندازه قطور می شد. مطمئنم شاعران، ناقدان و استادان ادب و فرهنگ، صاحبان سلیقه های موشكاف و ظریف اندیشان نكته كاو کاستی ها را تكمیل خواهندكرد و به این ترتیب ناپختگی كار حاضر جبران خواهند شد؛ مهم گام آغازین است.