Што можна сказаць пра дзяўчыну, якая памерла ў дваццаць пяць гадоў? Што яна была прыгожая. І разумная. Што яна любіла Моцарта і Баха. І «Бітлз». І мяне. Аднаго разу, калі яна знарок зваліла мяне ў адну груду з усімі гэтымі музыкамі, я спытаўся, які ж у гэтай грудзе парадак, і яна адказала, усміхнуў
Чайка па імені Джонатан Лівінгстан
- Book ID
- 126810526
- Year
- 1994
- Tongue
- Belarusian
- Weight
- 828 KB
- Category
- Standards
No coin nor oath required. For personal study only.
✦ Synopsis
Што можна сказаць пра дзяўчыну, якая памерла ў дваццаць пяць гадоў?
Што яна была прыгожая. І разумная. Што яна любіла Моцарта і Баха. І «Бітлз». І мяне. Аднаго разу, калі яна знарок зваліла мяне ў адну груду з усімі гэтымі музыкамі, я спытаўся, які ж у гэтай грудзе парадак, і яна адказала, усміхнуўшыся: «Альфабэтны». Тады я таксама ўсміхнуўся. А цяпер сяджу і гадаю, як я значыўся ў яе спісе: калі па імені, дык ішоў следам за Моцартам, а калі па прозвішчы, дык укліньваўся паміж Бахам і «Бітлз». У любым выпадку першым не апынуўся б...
✦ Subjects
Научная Фантастика
📜 SIMILAR VOLUMES
Што можна сказаць пра дзяўчыну, якая памерла ў дваццаць пяць гадоў? Што яна была прыгожая. І разумная. Што яна любіла Моцарта і Баха. І «Бітлз». І мяне. Аднаго разу, калі яна знарок зваліла мяне ў адну груду з усімі гэтымі музыкамі, я спытаўся, які ж у гэтай грудзе парадак, і яна адказала, усміхнуў
Што можна сказаць пра дзяўчыну, якая памерла ў дваццаць пяць гадоў? Што яна была прыгожая. І разумная. Што яна любіла Моцарта і Баха. І «Бітлз». І мяне. Аднаго разу, калі яна знарок зваліла мяне ў адну груду з усімі гэтымі музыкамі, я спытаўся, які ж у гэтай грудзе парадак, і яна адказала, усміхнуў
Увага! Радикальна українська проза! Чорний гумор! Читати обережно!! Можливий культурологічний шок!!! Не бажане читання цієї повісті людям з обмеженими розумовими здібностями, адептам різних людоненависницьких та тоталітарних ідеологій, особам із ознаками політичної шизофренії, соціокультурних пс
Завдяки цьому твору Річард Бах зажив світової слави і став улюбленцем читачів різних країн. Чайка на ім’я Джонатан Лівінгстон перетворилася на символ безмежних можливостей того, хто вміє мріяти, вірити у досконалість та любити життя.</p>
«Гагарін і Барселона» — це збірка історій з життя, звичайних і незвичайних, смішних і жахливих, романтичних і навіть трохи фантастичних. У цій книжці немає жодної вигаданої історії чи персонажу — всі вони взяті з реального життя та доповнені власним, доволі багатим та різноманітним, життєвим досвідо