𝔖 Bobbio Scriptorium
✦   LIBER   ✦

Cover of ΤΑ ΗΡΑΝΘΕΜΑ ΘΑ ΑΝΘΙΣΟΥΝ ΞΑΝΑ

ΤΑ ΗΡΑΝΘΕΜΑ ΘΑ ΑΝΘΙΣΟΥΝ ΞΑΝΑ

✍ Scribed by ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ


Publisher
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Year
2013
Tongue
Greek
Weight
461 KB
Category
Fiction
ISBN
6180100853

No coin nor oath required. For personal study only.

✦ Synopsis


Ηράνθεμο είναι το νυχτολούλουδο. Στη Βαλένθια του 1492, τη χρονιά όπου οι Εβραίοι εκδιώκονται από την Ισπανία και ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεκινά για την εξερεύνηση που θα τον οδηγήσει στην Αμερική, οι κήποι είναι γεμάτοι ηράνθεμα. Σε μια εποχή όπου η Ιερά Εξέταση στέκεται αμείλικτη απέναντι σ’ εκείνους που έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις, η ισπανική νομοθεσία προβλέπει ότι η γυναίκα εξακολουθεί να παραμένει παντρεμένη μέχρι να περάσουν εικοσιπέντε χρόνια από την εξαφάνιση του άντρα της και επιβάλλει την ποινή του θανάτου στους μοιχούς. Σ’ αυτή την εποχή του σκοταδισμού, η Σαρίτα και ο Αλφόνσο ζουν έναν έρωτα αγνό, που γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις. Δίπλα τους και καθημερινή συντροφιά τους, ο Πάμπλο, πρωτοξάδελφος της Σαρίτα, και η Μαρισόλ, η καλύτερή της φίλη, ερωτεύονται παράφορα. Οι νύχτες τους μυρίζουν ηράνθεμο, ενώ πάνω τους αιωρείται η απειλή της Ιεράς Εξέτασης, επειδή ο Πάμπλο είναι παπάς και για τη Μαρισόλ έχουν περάσει μόνο δέκα χρόνια από την εξαφάνιση του άντρα της, ένα μήνα μετά το γάμο τους... Τριανταπέντε χρόνια αργότερα, ο πατήρ Πάμπλο αναθυμάται με νοσταλγία τον έρωτά τους, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει τούτη η μακρά νύχτα της μισαλλοδοξίας. Και τότε τα ηράνθεμα θα ανθίσουν ξανά.


📜 SIMILAR VOLUMES


cover
✍ ΚΑΙΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ 📂 Fiction 📅 2013 🏛 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ 🌐 Greek ⚖ 219 KB

Το βιβλίο κυκλοφορεί σε 26 ημέρες Τον ξέβρασε αναίσθητο η θάλασσα σε μια παραλία του Ναυπλίου μετά από ένα τοπικό μπουρίνι. Στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ότι πάσχει από αμνησία. Μόλις ανάρρωσε από τα τραύματά του, βρήκε δουλειά και σπίτι, και συνδέθηκε ερωτικά με μια δασκάλα. Αλλά δεν είχε ανακτήσει

cover
✍ ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ 📂 Fiction 📅 2013 🏛 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ 🌐 Greek ⚖ 394 KB 👁 1 views

Έσκιζε το πλεούμενό μας τα ήρεμα νερά κι αφήναμε νύχτα το λιμάνι, σαν κλέφτες της αγάπης, σαν εραστές του ονείρου. Λαμπερά αστεράκια πάνω στη γη, τα φώτα του νησιού πίσω μας κι εμείς μυρίζαμε το θαλασσινό αεράκι που γινόταν ένα με τα κύτταρά μας κι εμείς γευόμαστε το φιλί μας, που θύμιζε αλμύρα κι α