Een klassieke whodunit, tegen een fraai Nederlands decor
Job Reders is veroordeeld voor moord. Na zeven jaar cel blijkt hij onschuldig, van de werkelijke dader is geen spoor. Via zijn dochter Leonie raakt hij, nu als een soort privΓ©-detective, betrokken bij een andere moordzaak. Wie bracht Gerard Brandenburg, een charmante levensgenieter, om het leven en waarom? Hield zijn introverte vrouw van hem of haatte ze hem? Vergaf ze hem zijn erotische avonturen? Maar Brandenburg blijkt meer vijanden te hebben. Terwijl Job en Leonie elkaar na zeven magere jaren opnieuw leren waarderen, blijft het tot de laatste pagina's een raadsel wie de charmeur vermoord heeft.
De charmeur is een literaire whodunit in de traditie van Conan Doyle, Christie en Simenon. Tegelijkertijd leest deze dubbele Terlouw als een ontroerende roman over een vader en zijn dochter.
Jan Terlouw, natuurkundige, is vooral bekend door zijn jeugdboeken en door zijn politieke carrière. Onlangs verscheen zijn herfstdagboek Achter de barricaden. Zijn dochter Sanne Terlouw, neerlandica, is schrijfster en publiciste. Ze won in 2000 de Libelle Romanprijs voor het boek Het strijkkwartet.
Jan Terlouw: 'De charmeur is ontstaan uit aanvankelijk speels e-mailcontact met Sanne. Al snel kregen we de smaak te pakken en waren we een whodunit aan het componeren.' Sanne Terlouw: 'Het kan best eens zijn dat onze hoofdpersonages wat karaktertrekjes van onszelf in zich dragen.'
Recensie(s)
NBD Biblion recensie
Bioloog Job Reders heeft door een fout van justitie jaren onterecht wegens moord vastgezeten. Als hij vrij is, vraagt een vriendin van zijn dochter hem te onderzoeken of de dood van haar vriend Gerard een natuurlijke dood of moord is. Samen met dochter Leonie start hij het onderzoek, niet in de weg gezeten door de inspecteur die kampt met een schuldgevoel vanwege de onterechte veroordeling. Onderhoudende 'whodunnit' van Jan Terlouw en zijn dochter Sanne met een liefdevol samenwerkende bioloog en zijn dochter in de hoofdrol. Hoewel er vrij veel personages langskomen, de politie ongeloofwaardig cooperatief is en de ontknoping wel erg gekunsteld tot stand komt (de summiere informatie op de achterzijde van het boek wijst helaas al richting dader), blijft dit een tot het eind toe prettig lezend boek voor de volwassen lezer die houdt van puzzelen a la Agatha Christie. Normale druk.
(Biblion recensie, Mac Steenaart) VN Detective & Thrillergids
De charmeur van vader en dochter Terlouw is geschreven in de dynamisch ogende grammaticale tegenwoordige tijd. Bovendien schreef het vlotte duo de roman door elkaar e-mails te sturen. Goed. Dat is wel het laatste moderne wat over dit boek kan worden gezegd. Vanaf de eerste zin slaat er een verstikkende wolk van oubolligheid over je heen. Zodra het uur van de weemoed begint is dat, als altijd, voor Job Reders een excuus om een borrel te pakken. En we gaan dan verder. Wat is een borrel? Borrel is een ruim begrip. We gaan nog steeds verder: wΠ βΠ Πt is dan toch een borrel? Derde zin: Het kan een glas bier zijn, of een glas sherry, of een jonge. Ongeveer op dit punt wil de lezer van De charmeur al dood. Jan Terlouw verklaarde in een interview dat hij, samen met zijn dochter, een lief boek wilde schrijven. Geloof hem niet. Dit is een stout boek, omdat de lezer wordt overladen met clichΓ©s en de plot weinig geraffineerd in elkaar zit (kunnen er weddenschappen worden afgesloten over wanneer de lezer doorheeft wie het gedaan heeft?). O ja, hoe loopt het nu met die borrel af? Er ligt nog een dunne deken van warmte over de aarde en dus valt de keus op een glas bier. Lekker. Een ster voor eh het samenwerken (heel belangrijk!).
Beoordeling: 1 sterren
(Bron: VN Detective & Thrillergids 2006)
(source: Bol.com)