Kan Poppy en Eddie en Manon nu al de beste roman van Vlaanderen en Nederland genoemd worden? Ja, zonder problemen.
We hebben immers te maken met de drie schitterende hoofdpersonages Poppy, Eddie en Manon, met name twee vrouwen en een hond. En dan zouden we nog bijna het mannelijke hoofdpersonage vergeten, niemand minder dan de man uit één stuk, de straaljager der letteren, de semifictieve ouwe gek Herman Brusselmans. Poppy is zβn ex-vrouw en zij is gelukkig herstellend. Manon is zβn nieuwe verloofde en zij is me er eentje. Eddie is en blijft de ultieme lhasa apso, een symbool van verbondenheid.
Het geworstel van Brusselmans met relaties, werk, hobbyβs, zn eigen kop, de hele wereld, en al de rest zorgt ervoor dat de lezer zich geen moment hoeft te vervelen. βPoppy en Eddie en Manonβ is een liefdesroman vol tederheid, onzin, vlinders in de buik, absurditeit, hoop en berusting, nonsens en diep begrip. Niemand anders dan Herman Brusselmans had deze roman kunnen schrijven, en daar mogen we heel blij om zijn.
Herman Brusselmans (1957) publiceerde meer dan zestig romans. Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver. Zijn schrijverschap is een aandoening, een soort gilles de la tourette. Niet de schuimbekkende versie, maar een literaire die zich uit in even zoveel fijne zinnen en goeie vondsten als in beledigingen, platvloers- en krankzinnigheden.β De Volkskrant Herman Brusselmans is een fenomeen.β Knack Over Poppy en Eddie (2014): `Nooit eerder liet Herman Brusselmans zo diep in zijn hart kijken als in Poppy en Eddie.β de Standaard
Recensie(s)
Deze semi-autobiografische liefdesroman is het vervolg op βPoppy en Eddieβ*. Na de breuk met Poppie zoekt Herman een nieuwe liefde die het gemis van Poppy moet compenseren. Bestaat Manon aanvankelijk alleen in zijn fantasie, als hij haar ontmoet, volgt een hartstochtelijke liefdesrelatie. Angst voor de uiteindelijke teloorgang van hun relatie kwelt hem voortdurend. Manons jeugd, het besef van ouder worden, zijn gedachten aan de dood maken hem onrustig. Dit wordt versterkt door zijn claimgedrag en zijn behoefte aan contact met Poppy. Soms is het contact met haar noodzakelijk; veelal mijdt ze hem of is hij alleen in gedachten bij haar. De hond Eddie is een band tussen beiden. Van elke bladzijde spat Brusselmans verbale energie: kroeg volgt op kroeg, geen vrouw is veilig, collega schrijvers onder doorzichtige pseudoniemen krijgen er ongenadig van langs, tomeloze seks, flinke uitvallen naar negers, invaliden, homoβs en travestieten. Herman verklaart de hele wereld de oorlog. Een boek vol zin-en-onzin-mijmeringen over het leven. Zelfironie ontbreekt niet. Dus een echte Brusselmans.Vrij kleine druk.
Gerard Oevering
(source: Bol.com)