Trzysta lat dziejow Polski - od polowy XV do polowy XVIII stulecia - stanowi, jak sie wydaje, pewien wyodrebniony cykl przeobrazen, ktory zaczyna sie okresem bujnego rozwoju, a konczy stagnacja regresem. W ekonomice - to powstanie w korzystnych warunkach rynkowych gospodarki o dominacji folwarku panszczyznianego, a pozniej dalsza przemiana tych stosunkow produkcji w warunkach znacznie mniej korzystnych cofania sie rynku i gospodarki towarowo - pienieznej. W dziedzinie politycznej - to ukszta?towanie sie ustroju tzw. «demokracji szlacheckiej» i panstwa wielona-rodowosciowego, ktory przetrwa do reform II polowy XVIII wieku, mimo ze tres? spo?eczna w?adzy zmieni swe oblicze. W zakresie szeroko pojetej kultury - to rozwoj kultury renesansowej i jej modelu cz?owieka oraz kultury narodowej, a potem stopniowe odchodzenie od osiagnietych wowczas wzorow, postaw zyciowych, idei od szerokich, zywych, bardziej swieckich i racjonalistycznych zainteresowan do zwezenia kregu niezaleznosci intelektualnej, do kompleksow spo?ecznych, narodowych, religijnych.