Over de gelijkenis tussen een vogel en een man, over een mooi uitzicht, over doof zijn. Flarden van gesprekken en reflecties, door Armando opgetekend, vormen een valkuil voor de lezer: bijna onmerkbaar verandert het alledaagse van karakter en wordt het absurde blootgelegd. Of hij nu naar bomen kijkt
Nee
✍ Scribed by Armando
- Book ID
- 108420132
- Publisher
- Augustus
- Year
- 2014
- Tongue
- Dutch
- Weight
- 36 KB
- Category
- Fiction
- ISBN-13
- 9789045701585
No coin nor oath required. For personal study only.
✦ Synopsis
Twee personen praten over de gelijkenis tussen een vogel en een man,over een mooi uitzicht, over doof zijn. Gespreksflarden door Armando opgetekend vormen een valkuil voor de lezer: bijna onmerkbaar verandert het alledaagse van karakter en legt Armando het absurde bloot. Of hij nu naar bomen kijkt, sprookjes vertelt of het kunstenaarschap overpeinst,Armandos visie verbaast telkens weer en geeft de werkelijkheid een inspirerende tik. ISBN : 9789045701585 OK : Š Formaten : EPUB
📜 SIMILAR VOLUMES
Over de gelijkenis tussen een vogel en een man, over een mooi uitzicht, over doof zijn. Flarden van gesprekken en reflecties, door Armando opgetekend, vormen een valkuil voor de lezer: bijna onmerkbaar verandert het alledaagse van karakter en wordt het absurde blootgelegd. Of hij nu naar bomen kijkt
Over de gelijkenis tussen een vogel en een man, over een mooi uitzicht, over doof zijn. Flarden van gesprekken en reflecties, door Armando opgetekend, vormen een valkuil voor de lezer: bijna onmerkbaar verandert het alledaagse van karakter en wordt het absurde blootgelegd. Of hij nu naar bomen kijkt
Kanchana Jeyathilagar is the author of nearly 60 novels and over 1000 short stories. She and her husband love travelling and with her writing takes her readers to those places too! Kanchana has won various awards for short stories and is one of the leading tamil authors. She lives in Kodaikanal with
« Elle-Qui-Vint-d’Abord n’était pas plus éternelle que les soleils, les lunes et les étoiles, aussi donna-t-elle le Chant pour les temps de grande nécessité. Elle mit en garde son Élue de ne jamais perdre la mélodie, car il faudrait de nouveau la retrouver dans tous les plus lointains de toutes les