De kleine Dave Pelzer wordt jarenlang zeer ernstig mishandeld door zijn moeder, maar op een dag wordt er ingegrepen. De twaalfjarige Dave belandt in het ziekenhuis. Daar constateert men ondervoeding, zware kneuzingen en oude botbreuken. Dave wordt uit huis geplaatst. Tot zijn achttiende verblijft hij in vijf pleeggezinnen, waar zijn aanwezigheid niet altijd op prijs wordt gesteld. Toch blijft Dave dapper op zoek naar zijn eigen plekje onder de zon, naar de liefde en warmte van een echt gezin, waar hij nooit meer bang hoeft te zijn.
Recensie(s)
Vervolg op 'Ik was niemand' (2002)* waarin de Amerikaanse Dave Pelzer vertelde over zijn traumatische jeugd waarin hij door zijn moeder stelselmatig op zeer ernstige wijze geestelijk en lichamelijk mishandeld werd. Dit deel beschrijft Daves leven van zijn twaalfde tot ongeveer zijn achttiende jaar. Hij is uit huis geplaatst en verblijft in een aantal pleeggezinnen waar het niet altijd goed met hem gaat. Hij heeft moeite met het verwerken van zijn traumatische verleden, met het aangaan van relaties en met het zich aanpassen aan min of meer normale gezinssituaties. Hij toont vaak problematisch gedrag. Op zijn achttiende gaat hij bij de luchtmacht en vanaf dat moment gaat het beter, hij weet het tot 'boom operator' in een tankvliegtuig te brengen. Achter in het boek een aantal gezichtspunten over het pleegzorgsysteem, van Pelzer zelf, die er ondanks de mankementen heel positief tegenover staat, van zijn pleegmoeder, een leraar, een reclasseringsambtenaar en een persoonlijke mentor van Dave. Pelzer schreef verder 'Ik had geen naam' (2000), ook over zijn jeugd, en 'Kies voor jezelf' (2002*; adviezen en levenslessen voor zelfhulp). Een aangrijpend, erg Amerikaans en voor ons wat onwaarschijnlijk positief overkomend autobiografisch verhaal. www.davepelzer.com.
Redactie
(source: Bol.com)