Herfst 2001. Linda is er eindelijk in geslaagd haar vader Kurt Wallander over te halen om een huis op het platteland te kopen. Iets waar hij altijd van gedroomd heeft. Linda kan vervolgens zijn flat in de Mariagatan overnemen. Van collega Martinsson hoort Kurt dat een ver familielid zijn oude cottage nabij Loderup wil verkopen. Het ligt in de buurt van het huis waar Kurts vader de laatste jaren van zijn leven heeft gewoond. Kurt neemt een kijkje in het huis. Het staat leeg, het is tamelijk vervallen, maar als het eenmaal is opgeknapt, is het precies wat hij zocht. Er ligt een groot stuk land rond het huis en het perceel heeft een prachtig uitzicht. Kurt loopt door het huis. Hij belt Martinsson op en informeert naar de verkoopprijs. Het bedrag klinkt redelijk. Hij loopt door de tuin. Ergens in een verre hoek struikelt hij. Hij weet zich in evenwicht te houden en vervolgt zijn wandeling. Hij loopt naar zijn auto, gaat achter het stuur zitten en start de motor. Dan schakelt hij de motor weer uit. Iets heeft zijn aandacht getrokken. Waarover is hij in de tuin gestruikeld? Hij loopt terug naar de plek en ziet iets grauw-wits op het gras liggen. Het is geen stuk van een oude hark, zoals hij eerst dacht. Het is een deel van een skelet, een mensenhand, die half uit de aarde steekt. "Ik zat er niet zo lekker in als in de andere Mankell verhalen, misschien omdat het een erg dun boekje is, geschreven als boekenweekgeschenk 2004. Er is trouwens over dit verhaal een hoop comotie geweest. Mankell wordt beschuldigd van plagiaat want er zouden teveel gelijkenissen lopen met Indridason's Moordkuil..."