«La vejez de Heliogábalo», un título que condensa dos asociaciones usuales de la decadencia: el adorable –por turbio y desolador– motivo de la senectud, junto a la mítica figura del emperador romano, con todas sus tópicas connotaciones de desorden y libertinaje, ha sido calificada como "un monstruo
Heliogábalo o el anarquista coronado
- Publisher
- Editorial Argonauta
- Tongue
- Spanish
- Weight
- 64 KB
- Category
- Fiction
No coin nor oath required. For personal study only.
✦ Synopsis
“Heliogábalo” sobre todo la obra de un poeta, es también una obra de erudición. Antonin Artaud realizó largas y pacientes indagaciones y leyó gran número de escritos tanto antiguos como modernos. Mezclados con una parte del manuscrito de “Heliogábalo” que Mme. Anie Faure facilitó a los representantes de “Editions Gallimard” (editores de las obras completas de Artaud) había una lista de las fuentes consultadas que abarca entre los antiguos a Artemidoro de Efeso (Interpretación de los sueños), Heliodoro, Censorinus, Eusebio, Amiano Marcelino, Eutropo, Macrobio, Zosimo, Constantino Porfirogenta, Xifilino, etc. Las fuentes modernas son, entre otras consultadas: Auguste Bouché-Leclerc (Histoire de la divination dans l´Antiquité), Pierre-Jean Baptiste Chaussard, dit Publicola (Héliogabale, ou Esquisse morale de la dissolution romaine sous les empereurs), Georges Contenau (La Civilisation phénicienne), Franz Cumont (Les Cultes d´Asie Mineure dans le Paganisme romain), Georges Duviquet (Héliogabale raconté par les historiens grecs et latins), René Dussaud (Notes de mythologie syrienne, y otros), Butler Horma Ficht (Studies in the life of Elagabalus), Charles Fossey (La Magie assyrienne), Sébastien Lénain de Tillemont (Histoire des empereurs), Jean Réville (La Religión a Rome sous les Sévères).Y las historias clásicas de Victor Duruy, Edward Gibbon y Théodor Mommsen.
📜 SIMILAR VOLUMES
«La vejez de Heliogábalo», un título que condensa dos asociaciones usuales de la decadencia: el adorable –por turbio y desolador– motivo de la senectud, junto a la mítica figura del emperador romano, con todas sus tópicas connotaciones de desorden y libertinaje, ha sido calificada como "un monstruo
O banqueiro anarquista, do conhecido poeta Fernando Pessoa, não é, decisamente, a classe de obra literária que um Ateneu Libertário deberia editar. O permanente sarcasmo de Pessoa e a implacável sofisteria do seu fictício banqueiro convertem-a numa obra canto menos desconcertante. O banqueiro anarqu
¿Es posible ser a la vez un rico y ladino banquero y un anarquista consumado que lucha por la liberación de la sociedad? Según Pessoa, sí. Es lo que intenta demostrar El banquero anarquista, un sorprendente relato publicado en 1922. La producción literaria pessoana, como violenta suma de excepciones
El present relat, «faula dialèctica» —en paraules del mateix Pessoa— on un banquer anarquista per convicció construeix discursivament un pamflet irònic i incendiari contra la societat burgesa i la divinització dels diners, és un dels textos més populars i brillants de l’autor. Traduït a les més dive
Estas páginas, escritas desde prisión y basadas en la vida de la autora, relatan la historia de Anne, quien con sólo diecinueve años y una carrera delictiva a sus espaldas se fuga del reformatorio y, al saltar el muro, se rompe un hueso del pie llamado astrágalo. En su huida conocerá a Julien, un bu