De lijst van wat ik tegenwoordig allemaal niet meer kan, is lang en lachwekkend. Alle dingen die ooit zo gewoon en vanzelfsprekend waren dat ik ze welhaast voor een pakket onvervreemdbare geboorterechten hield, zijn een paar jaar geleden op mysterieuze wijze mijn raam uitgevlogen. Binnen ligt de rest van mij, met hersenen als koeienvlaai en een lichaam van karnemelksepap, in de greep van een smerige kwaal die ik zou willen omschrijven als debiliserend en verlammend.' Renate Dorrestein heeft elf jaar lang een ziekte gehad die even omstreden als slopend is, het chronische vermoeidheid syndroom ME/CVS. Bij gebrek aan medische kennis veronderstellen veel artsen dat ME psychosomatisch is of zelfs louter in de geest van de lijder bestaat. Over dit obstakel en alle andere die het leven van een dweil compliceren, schreef zij een aangrijpend en hilarisch boek. Het centrale thema is de vraag: ben je nog wie je was als je niet meer kunt wat je kon? Recensie(s) NBD|Biblion recensie De schrijfster leed elf jaar aan de chronische ziekte myalgische encephalomyelitis (ME). De voornaamste klachten bij deze ziekte zijn abnormale spierzwakte, grote uitputting bij zelfs de geringste lichaamsbeweging en concentratie- en geheugenverlies. In 'Heden ik' verhaalt de schrijfster - na aanvankelijk de ernst van haar ziekte te hebben ontkend - van haar gang langs doktoren en kwakzalvers, met hun veelheid aan therapieen en medicijnen en van het onbegrip van haar omgeving voor de ziekte. Maar vooral is het het verhaal van het gevecht dat zij, de succesvolle schrijfster, dagelijks moest leveren tegen haar ziekte. Ondanks de ernst van het onderwerp is het boek met veel humor en hilariteit geschreven. Met nawoord van de schrijfster over de periode na het verschijnen van dit boek.