Zomer, 1977. Dr. Siri Paiboun – onvrijwillig lijkschouwer, verward mediumen ontgoocheld communist –wordt ontboden naar de voormalige koninklijke hoofdstad, waar hij twee verkoolde lijken vol schot wonden moet onderzoeken. Al snel raakt hij verzeild in een complot om het land te verlossen van de koninklijke familie en al haar vooroudergeesten! Ondertussen stapelen zich in het mortuarium verminkte lijken op. Wie heeft dit op z′n geweten? Is het de ontsnapte zwarte beer van het hotel, of zou het een weer tijger zijn? Wat voorwezen, zo het al bestaat, heeft drieündertig tanden? Bij afwezigheid van dr. Siri gaat zijn assistente, zuster Dtui, op onderzoek uit...
NBD|Biblion recensie
In dit tweede deel van de Dr. Siri-serie zet de 72-jarige Laotiaanse arts, die door de communistische leiding tegen wil en dank gebombardeerd werd als lijkschouwer, zijn werk als amateurdetective voort. Hij krijgt o.a. twee verkoolde lijken met schotwonden te onderzoeken. Zo raakt hij betrokken bij een complot om de voormalige koninklijke familie en al hun vooroudergeesten te verjagen. Het mortuarium vult zich met nog meer lijken. Wie heeft er drieündertig tanden? Daarnaar gaat zijn assistende, zuster Dtui, op zoek, met alle gevolgen van dien. De auteur (Londen, 1952) heeft een drooghumoristische en relativerende manier van schrijven. Ook het bovennatuurlijke speelt een rol. In het eerste deel (“De doden van dokter Siri”) maakt men iets uitgebreider kennis met de hoofdpersoon en dat wordt in dit tweede deel voortgezet. Origineel gegeven dat zich afspeelt in een tamelijk onbekende cultuur (Laos van de jaren zeventig van de 20e eeuw). In 2009 werd de reeks, die inmiddels zeven delen beslaat – waarvan er twee in het Nederlands zijn vertaald – bekroond met de CWA Dagger in the Library.