✍ Scribed by Muller-Madej, Stella
No coin nor oath required. For personal study only.
Stella Müller-Madej (Kraków, 1930) was tien jaar toen ze, een jaar na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, met haar ouders en broer in het vernietigingskamp Birkenau terechtkwam. Ze werden gered door Oskar Schindler, die hen op de lijst van dwangarbeiders voor zijn fabriek plaatste.
'Het is 1939. Ik ben negen jaar oud. Volwassenen zeggen dat ik mooi, pienter en een pestkop ben. Ik heb twee lange, zwarte vlechten, grote zwarte ogen, regelmatige gelaatstrekken, wat schijnbaar niet zo vaak voorkomt bij mensen van het semitische ras. Mijn hele familie bestaat uit mooie en knappe mensen. Mamma is van Duitse afkomst, alle mensen uit haar familie hebben blonde haren. Mamma is de mooiste van allemaal, ze is rijzig en slank, ze heeft een goed figuur. Ze heeft blonde haren, prachtige groene, goedlachse ogen. Vaak hoor ik bekenden zeggen dat mamma op Greta Garbo lijkt.'
Tekstfragment
Het was mooi weer en de zon scheen; ik hield het niet meer uit en ik werd in de richting van Krzemionki getrokken. Ik wilde zien hoe de bouw van de muur vorderde die het getto van de normale stad moest scheiden. Ik liep nog een stukje verder. Er stond daar een schattig kapelletje, kinderen renden eromheen. Ik zag dat ze verstoppertje speelden. Ik bleef staan en keek toe. Ik had erg veel zin om mee te doen. Een van de kinderen kwam op me toe lopen en vroeg: 'Waar kom je vandaan?'
Ik wees naar beneden.
'Uit het getto?
'Ja, uit het getto.'
Daarop begonnen ze aan mijn vlechten te trekken. Ze renden om me heen en riepen: 'Een jodin! Een jodin!'
📜 SIMILAR VOLUMES
Het vervolg op Door de ogen van een kind Na de oorlog keren Stella, haar ouders en haar broer Adam terug naar Krakau, waar niemand zich lijkt te bekommeren om de teruggekeerde kampgevangenen. Terwijl Adam weer vrienden maakt en zijn leven oppakt, leeft Stella in een nachtmerrie. Haar ouders besluite
“Het is eng, hoe jij naar mensen kijkt. Alsof je door ze heen kijkt” is iets wat Astrid vaak hoort in haar leven. In dit boek legt ze uit, waarom dat zo is en hoe zij de wereld beleeft en welke informatie ze allemaal binnen krijgt. Verschillende anekdotes laten zien, hoe intensief het leven van
1938, Örnsköldsvik, Zweden. Maj is twintig jaar oud, serveerster en ontmoet tijdens een weekendje uit met een bevriend stel de vijftien jaar oudere Tomas Berglund. Tomas komt uit een rijke familie en is net gescheiden. Als blijkt dat Maj ongewenst zwanger van hem is geraakt, neemt hij zijn verantwoo