'Vandaag ben ik de vrouw van mijn leven tegengekomen.
Ze zat helemaal achter in mijn lievelingscafΓ©,
aan de houten tafel bij de spiegelwand, en lachte naar
me. Helaas was ze niet alleen. Een man zat naast haar
en hield haar hand vast. Ik keek alleen maar naar
haar, roerde in mijn koffie en smeekte de voorzienigheid
om een wonder.
En toen gebeurde het. De vrouw van mijn leven stond
op en ging naar het toilet. Toen ze terugkwam, knipoogde
ze naar me en liet met een verrassende beweging
een kaartje op mijn bord vallen, waarop een naam en
een telefoonnummer stond. Verder niets. Mijn hart
maakte een sprongetje van blijdschap. En zo begonnen
de opwindendste vierentwintig uur van mijn leven133;'
De vrouw van mijn leven is een vrolijke, vederlichte
roman over een man die de liefde van zijn leven
achterna gaat.
Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
Cliche of klasse? De opmaat tot het amoureuze avontuur van dejonge boekhandelaar Antoine is alvast uiterst banaal. Overweldigddoor de lonkende blikken en haar telefoonnummer hem door deverleidelijke Isabelle toegeworpen in de vermaardetoeristenattractie Cafe de Flore, eertijds pleisterplaats vanSartre en De Beauvoir, wil hij zo snel mogelijk een afspraak maken,als een vogelpoepje, ajakkes!, onverhoeds het laatste cijferonleesbaar maakt. Het afbellen van de tien mogelijke nummers, eenrondgang langs alweer toeristische pleisterplaatsen en invoelendesteun van collega Julie en vriend Nathan leiden wel tot kluchtigesituaties, maar dat alles vermag toch niet te verrassen. Wat danwel weer royaal gecompenseerd wordt door de ontegenzeglijke charmevan een amusante dwaaltocht door romantisch Parijs. Plattegrondernaast en nalopen maar! Curieus natuurlijk dat een Franse auteur(1980; boekverkoper, studie romanistiek en geschiedenis aan deSorbonne, proefschrift onderweg) zijn debuut in een Duitsevertaling publiceert; deze Nederlandse vertaling is daarvan weereen vertaling. Normale druk.
(NBD|Biblion recensie, Menno Gnodde)
(source: Bol.com)