Eindelijk, na lange jaren, opnieuw een avontuur van Rutger M. Lemming. De hoofdpersoon uit Naakt over de schuttíng (1966), Zij droeg die nacht een paars corset (1967), De brede rug van de Nederlandse maagd (1968), En het hoofd werd op tafel gezet (1970) en De bloedkoralen van de bastaard (1971) is opnieuw op het speurderspad. Rutger Lemming heeft, na jaren van de hand in de tand zijn kostje bij elkaar te hebben gescharreld, een vaste baan: hij is research-journalist bij een groot Amsterdams Weekblad. Het begin van dit nieuwe boek accentueert nog even zijn voorbije leven als humoristisch klusjesman: het verhaal begint als Lemming aanwezig is op het afscheid van een groot Nederlands komiek. Achtenveertig uur later zit hij diep in de moeilijkheden: twee mannen (dát is zeker, een vrouw is er getuige van) leggen het lijk van zijn vriend Ark in de kelder van het flatgebouw waar Lemming woont. Ark is een bekend journalist, gespecialiseerd in Haagse, politieke schandalen. Rutger Lemming laat zijn hoofdredacteur weten dat hij maar een doel heeft: uitzoeken wie Ark vermoordde. Zijn speurtocht (die leidt van Den Haag naar Amsterdam en vice versa) laat hem kennismaken met de macht die politici achter de schermen kunnen uitoefenen. En tegelijkertijd kunnen zijn lezers een blik werpen in een van de fraaiste doofpotten die onze jongste geschiedenis heeft gekend. De haren van de vos is een strak geschreven thriller met een goed uitgewerkte plot, rijk beladen met spannende en soms bizarre gebeurtenissen. Rutger Lemming is ouder, maar weinig wijzer dan in de tijd toen hij tot vreugde van vele honderd-duizenden lezers Naakt over de schutting kroop. De haren van de vos is opgebouwd volgens alle wetten die de Californische school (die van Dashiell Hammett en Raymond Chandler) aan de private-eye-story, heeft gesteld: een verrassende intrige, een keurcollectie van (in dit geval natuurlijk Nederlandse) schurken, een mooie rol voor het meisje Bregje, een laconieke, satirische en soms zeer vrolijke verteltrant, en tenslotte een einde waarin het bloed stroomt, omdat het niet gaan kan, en waarin geweld de enige oplossing lijkt.