In deze Conny Coll is Ben Silver, de wereldkampioen van Amerika en door zijn makkers van de Sinclairgroep Kleine Benjamin genoemd, de man waaromheen zich een geraffineerd web van misdaden weeft. Het begint allemaal zo onschuldig en vriendelijk. De Sterke Man is uit een hinderlaag beschoten, enige dagen voor zijn match tegen de Grisly. Zijn vrienden komen hem in het ziekenhuis opzoeken met alle luidruchtige gevolgen van dien en vertellen hem, dat hij de eigenaar - althans zogenaamd - is van een prachtige ranch in Missouri. Een zonderling heeft zijn rijk bezit aan een kleinzoon nagelaten met de vreemde bepaling, dat hij deze farm krijgt als hij er in slaagt de ploeg cowboys vier weken onder de duim te houden. Deze kleinzoon toont een ongelooflijke gelijkenis met Ben Silver, doch heeft de kracht van een baby. Als blijkt, dat de troep uit veertien ruige schurken bestaat, ziet Barry Power, de erfgenaam, in voor een onmogelijke opgaaf te zijn geplaatst. Voldoet hij niet aan de in het testament genoemde eis, dan komt de ranch in handen van de cowboys. De G-mannen vermoeden, dat hier meer achter steekt en dat dit vermoeden juist blijkt, wordt wel duidelijk als Conny Coll en Ben Silver, deze laatste in de rol van Barry Power, een bezoek aan de ranch brengen. De Sterke Man heeft de knapen echter gauw onder de knie en Conny Coll zorgt ervoor, dat de revolvers niet in actie komen. Kleine Benjamin krijgt bij ettelijke gelegenheden alle kans zijn werkelijk verbluffende kracht te tonen. Kroegen worden overhoop gesmeten, worstelaars door de touwen gejaagd, mannen zeilen door de lucht als vogels en tot slot volgt dan de grote strijd om het wereldkampioenschap vrij worstelen. Doch voor het zover is moeten Ben Silver, Conny Coll en Samuel Brady, de Treurige met zijn oerdroge levensbeschouwing, zich door een berg van misdaad heen werken, die zelfs hen doet verzuchten: 'Dit was het zwaarste karwei uit onze loopbaan.' Het is dus weer een echte Conny Coll, vol adembenemende revolverduels, vuistgevechten en... humor, รฉรฉn van de kenmerken van deze reeks boeken. Geen grove taal, geen wellustige sensatie, geen prikkelende liefdesverwikkelingen ('Vrouwen zijn rotsblokken waar we om heen moeten lopen,' zegt de Treurige), maar daarom juist gezonde en ongemeen boeiende ontspanningslectuur.