โ Scribed by IJmker, Janne
No coin nor oath required. For personal study only.
Drenthe, 1814. Roelf wordt geconfronteerd met de verminkingen van zijn zoon die is teruggekeerd uit de oorlog. De wonden doen hem denken aan zijn eigen ontstoken kwetsuren.Roelf besluit het geschrift van zijn moeder, dat hij al vijfendertig jaar in zijn bezit heeft, te lezen. Hij wil eindelijk de waarheid van zijn afkomst onder ogen zien.In gedachten gaat hij terug naar 1779. Dat is het jaar dat zijn claimende grootmoeder sterft en zijn oom over zijn lot wil beslissen.Hij ontvlucht de buurschap, waar zijn moeder doodgezwegen werd en waar hij op zijn zesde in hevige verwarring geraakte toen hij te weten kwam dat zijn moeder zijn vader vermoordde.Hij sluit zich aan bij een troep vrijgevochten vagebonden die, als kunstenmakers, langs de jaarmarkten trekt en daarbij rijke boeren berooft. Als de rode loop uitbreekt en zijn vriend sterft, krijgt Roelfs verdriet een uitweg. Gedwongen door ziekte, dood, honger en uitsluiting weerhoudt hem niets meer om zijn recht te laten gelden tegenover zijn eigen familie. Wat er dan gebeurt verzwijgt Roelf de rest van zijn leven.
(source: Bol.com)
tnd : 26 ะ ยฐะ ะะ ั 2012 ptm : ะ โะ ยฐ auteursort : IJmker, Janne av : IJmker, Janne gelezen : ะ โะ ยฐ wrd : 106622 blz : 359 week : 1220 bron : aangekocht wanneer : ะ
๐ SIMILAR VOLUMES
Februari 1905. Hanna Lundmark staat aan de reling van het stoomschip Lovisa en kijkt toe hoe de overleden stuurman - haar echtgenoot - zijn zeemansgraf tegemoet gaat. Op dat moment herinnert ze zich haar vaders laatste woorden: Jij, mijn dochter, bent een engel, een armoedige engel, maar evengoed ee
Toen ze nergens meer naartoe kon gaan, vluchtte Leigh in de armen van Luke! Leigh van Voreen moest van Farthinggale Manor wegvluchten, van het vreselijke geheim dat de rest van haar leven haar zou blijven achtervolgen. Jillian, haar moeder wilde haar niet geloven en Tony Tatterson, haar stiefvader,
Februari 1905. Hanna Lundmark staat aan de reling van het stoomschip Lovisa en kijkt toe hoe de overleden stuurman - haar echtgenoot - zijn zeemansgraf tegemoet gaat. Op dat moment herinnert ze zich haar vaders laatste woorden: Jij, mijn dochter, bent een engel, een armoedige engel, maar evengoed ee
Februari 1905. Hanna Lundmark staat aan de reling van het stoomschip Lovisa en kijkt toe hoe de overleden stuurman - haar echtgenoot - zijn zeemansgraf tegemoet gaat. Op dat moment herinnert ze zich haar vaders laatste woorden: Jij, mijn dochter, bent een engel, een armoedige engel, maar evengoed ee