Beschrijving
De Cock is flink uit zijn humeur: zijn vrouw is ziek en krijgt volgens hem verkeerde medicijnen. Vledder is het dichtstbijzijnde, ondankbare slachtoffer, want gezamenlijk zijn ze op weg naar het modehuis Verbruggen, alwaar ze de directeur aan de tand willen voelen in een smaadzaak. Daar aangekomen treffen ze de heer Verbruggen aan in zijn stoel, levenloos en met een receptenbriefje op zijn revers gespeld. Het briefje bevat een cryptische tekst en biedt op het eerste gezicht weinig aanknopingspunten. De Cock en Vledder zijn compleet verrast wanneer plotseling een aantrekkelijke vrouw de kamer binnenkomt, de dode man een klap in het gezicht geeft en hem begint uit te schelden. De Cock reageert geschokt en begrijpt niets van haar gedrag. 'Vrouwen, het blijven voor mij mysterieuze wezens,' mompelt de oude rechercheur, en hij gaat op onderzoek uit. Al gauw blijkt dat de directeur minder geliefd was dan aangenomen mocht worden. De verhoudingen binnen het modehuis komen nog meer op scherp te staan als ook een mededirecteur dood wordt aangetroffen. Eveneens gewurgd en met een receptenbriefje op het revers. Tijd voor De Cock met ceeooceekaa om zijn troeven uit te spelen...
Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
In het inmiddels 67ste verhaal over het Amsterdamse speurdersduo De Cock en zijn assistent Vledder raken ze betrokken bij de moord op de directeur van een groot modehuis. Hij heeft een briefje opgespeld met de mededeling dat hij weliswaar laat, toch gestraft is. Zijn concurrent is eerste verdachte tot hij op identieke wijze vermoord wordt. Beiden hebben een relatie gehad met een secretaresse die Vledder van seksuele intimidatie beschuldigt. Als er ook nog een derde slachtoffer valt, krijgt De Cock een vermoeden omtrent de dader. Een verhaal met vertrouwde hoofdpersonen die bekende plaatsen bezoeken zoals het cafe van Lowietje, bekende collega's hebben en toch op een eigen wijze een moord proberen op te lossen. Voor de liefhebbers van eenvoudige, maar realistische detectiveverhalen. Normale druk.
(NBD|Biblion recensie, Marian Verstappen-Naus)