David Starr, berucht superman in een verre toekomst, gaat in zijn eentje op zoek naar het kwaadwillige brein achter de piraten van de asteroïden. ’Ik ga weg, daarheen, de ruimte in. En denk er zelfs niet aan te pogen me tegen te houden. Als ik niet terugkeer, moeten jullie alles op alles zetten om d
[David Starr 03] - De Grote Zon van Mercurius
✍ Scribed by Asimov, Isaac
- Publisher
- Algemene uitgeverij Born BV
- Year
- 1977
- Tongue
- Dutch
- Weight
- 93 KB
- Category
- Fiction
No coin nor oath required. For personal study only.
✦ Synopsis
Mercurius, een troosteloze planeet, leeg en verlaten, zuurstofloos en smoorheet. Toch wonen er mensen die te midden van de eenzaamheid van deze onleefbare wereld gezamenlijk werken en leven. Enerzijds zijn dat de medewerkers van het sterrenkundig observatorium, anderzijds de wetenschappers die zich met Project Licht bezighouden. Maar Project Licht lijkt tot mislukking gedoemd: Meedogenloos uitgevoerde sabotagedaden maken het keer op keer onmogelijk enige vooruitgang te boeken. Iemand, of iets is vastbesloten de ondergang van het project te bewerkstelligen. Naar deze wereld komt David Starr, multi-getalenteerd lid van de Wetenschapsraad en berucht superspeurder. In opdracht van de Raad probeert hij de ware toedracht van de sabotagedaden te achterhalen. Hij bedenkt allerlei listige manieren om de identiteit van de dader te achterhalen, maar wordt daarbij voortdurend gedwarsboomd. Zijn pogingen lopen op niets uit. Maar dan, na een verbijsterend-onthullende tocht die hem tot vlak nabij de grote zon van Mercurius voert, krijgt hij voldoende inzicht in de situatie en de motieven van de dader om hard en trefzeker toe te kunnen slaan...
📜 SIMILAR VOLUMES
**DAVID STARR** Justicier de l'espace Les poisons de Mars Les pirates des astéroïdes Les océans de Vénus Les lunes de Jupiter La fournaise de Mercure (inédit) Les anneaux de Saturne (inédit) Un cycle qui fleure bon la science-fiction des années cinquante. A l'époque, Asimov se détacha de la
Tienduizend jaar na de bouw van de piramiden en vijfduizend na het exploderen van de eerste atoombom heeft de mensheid zich over de planeten verspreid. Toch is de moederplaneet de centrale kern gebleven, de spil waaromheen alles draait. Op Mars bijvoorbeeld, danken de Agrarische Syndicaten hun